تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده سیاسی / ویژۀ انقلاب کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید
کیوان شید ۲۹ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۸ ژوئن ۲۰۱۶

مردهای صيغه ای يا مردهای تن فروش

شکوه میرزادگی

ما را به دَم پير نگه نتوان داشت
در خانه دلگير نگه نتوان داشت
آن را که سر زلف چو زنجير بود
در خانه به زنجير نگه نتوان داشت

اخيرا در نشريه ی شهرزاد نيوز، مصاحبه ای بود با يک پسر 28 ساله ی تن فروش تهرانی. حرف های اين جوان نشان می داد که موج تن فروشی مردانه نيز در ايران گسترش پيدا کرده و پسرها نيز با «رقم هايي دو برابر زن های تن فروش، يعنی بين 300 تا 600 هزار تومان برای هر سرويسی» وارد بازار فروش سکس شده و حتماً به زودی صيغه کردن مردها، يا فحشای مذهبی مردانه، نيز در جمهوری اسلامی آزاد شده يا خواهد شد.

البته اين مساله را سال هاست که مردمان ما می دانند. يادم می آيد پنج سال پيش به مناسبت تولد يکی از دوستانم تصميم گرفتيم که او را سورپرايز (غافلگير) کنيم. هر کسی پيشنهادی برای سورپرايز کردن او داد.  و ناگهان خانمی از اقوام ايشان که در تهران زندگی می کرد و برای ديداری کوتاه به آمريکا آمده بود گفت «يکی از مردهايي را که استريپ تيز می کنند دعوت کنيم». تقريباً بيشتر ما شوکه شديم. و مايی که در کشوری زندگی می کنيم که بزعم بزرگان جمهوری اسلامی «در فساد و تباهی غوطه می خورد» به کسی که از کشوری می آمد که مومنان مذهبی بر آن حکومت می کنند معترض شديم.

اين خانم که زنی تحصيل کرده و ظاهراً معقول است ابرو بالا برد و گفت: «عجب امل هايي هستيد. الان در تهران اين يک مد است». و بعد هم رو کرد به من که: «شما چه می گويي که فمنيست هستی و اين همه از حقوق زنان دفاع می کنی؟ چطور مردها می توانند بروند و زن های خوشگل را تماشا کنند ولی زن ها نمی توانند حقوقی برابر داشته باشند و مردهای خوشگل رو ديد بزنن؟»

دوستان مقيم آمريکا همچنان مبهوت به خانم از راه رسيده نگاه می کردند و من گفتم: «اولاً خواهش می کنم شما هم مثل مسئولين جمهوری اسلامی فمنيسم و برابری حقوق زن و مرد را تا اين حد تنزل ندهيد. بعد هم آيا شما که به سبک مردمان زمان برده داری می خواهی بدن يک انسان را بخری امل هستي يا مايي که معتقديم خريد و فروش سکس و تن يک انسان، چه زن و چه مرد، نشانه ای از سقوط جوامع بشری است؟ ما معتقديم هيچ بدنی نيست که بی ارتباط با روان و ذهن انسان باشد، و آن که تن می فروشد در واقع بخشی از انديشه و ذهن خويش را نيز می فروشد و به همين خاطر است که قابل دلسوزی و ترحم است نه قابل تماشا و ديد زدن و لذت بردن».

و اکنون گويا، نه تنها استريپ تيز، بلکه تن فروشی و خريد سکس مردهای جوان نيز کارش در حکومت مذهبی بالا گرفته است و آن گونه که اين جوان تن فروش به مصاحبه کننده می گويد اين هم مساله ای نيست که تازگی داشته باشد. فقط تا به حال رسانه ها و شخصيت های اجتماعی از گفتن و بازتاب آن خودداری می کردند. شايد چون اکثر اين رسانه ها از سوی مردهای سردبير و با ذهنيتی مردانه اداره می شود و اين آقايان بهشان بر می خورد که اعتراف کنند در سرزمين ما تن فروشی مردانه هم هست. يا شايد هم صيغه را که چيزی جز فحشا و  تن فروشی نيست خاص زن ها می دانند و فراموش می کنند که وقتی جامعه ای به خريد و فروش تن رو کند زن و مرد نخواهد داشت.

و اما نکته جالب ديگر اين مصاحبه آن است که حالا هم که درباره ی تن فروشی مردها گزارش تهيه شده، عکس زينتی مطلب عکس زنی تن فروش است!

http://shokoohmirzadegi.com/10.AZNEGAAH/Az%20Negaah%20e%20Yek%20Zan/AZ.5.14.08.htm

2

نگاهی به پدیده تن‌فروشی در مردان
سارا دماوندیان :

 

کسی که در ازای دادن خدمات جنسی به دیگران، پول دریافت کند، نامش «روسپی» یا «فاحشه» است. این تعریفی است که در لغت‌نامه دهخدا آمده و مردم هم با این تعریف خوب آشنا هستند؛ حرفه‌ای که انجام آن در بسیاری از جوامع قبیح و در برخی کشورها، به ویژه کشورهای اسلامی همراه با مجازات است. اما کشورهایی چون هلند و آلمان هم هستند که در آن‌ها روسپی‌گری آزاد و یک حرفه قانونی به شمار می‌رود. این افراد ازحمایت‌های قانونی برخوردارهستند و دولت از آ‌ن‌ها و منافع‌شان دفاع می‌کند .
 فاحشه‌ یا روسپی بیش‌تر به زنان نسبت داده می‌شود و کم‌تر پیدا می‌شود مردی که بخواهد از راه تن‌فروشی امرارمعاش کند اما این به آن معنی نیست که وجود ندارد .
 با کمی پرس‌وجو، توانستم آدرس فیس‌بوک مردی را پیدا کنم به نام «بردیا». البته نام اصلی او چیز دیگری است ولی می‌خواست با همین نام با «ایران‌وایر» گفت‌وگو کند. 28 سال دارد و دانشجوی دوره کارشناسی ارشد مهندسی است .
بردیا گفت: «ابتدا بگذارید یک مساله را روشن کنم و آن این‌که من روسپی، دون‌ژوان، سالوادور، فاحشه و یا هرنام دیگری که می‌خواهید بگذارید، نیستم. من یک هنرمندم. هنر این را دارم که دل زنان خاص را به دست بیاورم و در قبال کاری که انجام می‌دهم، دستمزد بگیرم؛ مثل همه، حتی شما. شما در قبال مطلبی که می‌نویسید، دستمزد می‌گیرید و من هم در قبال کاری که انجام می‌دهم. پس هیچ فرقی میان ما وجود ندارد
بردیا نگران نگاه جامعه نیست:«من به نگاه جامعه کاری ندارم. خیلی کارهایی هم که آن‌ها انجام می‌دهند باب میل من نیستند. این من هستم که به شغل و شخصیتم ارزش می‌دهم. من حس می‌کنم آن‌ها چون عرضه‌اش را ندارند ما را نفی می‌کنند. من مطالعات بسیاری روی این‌کار انجام داده‌ام؛ این‌که زن‌های مسن به چه چیزی علاقه دارند، از چه نوع تیپ‌هایی خوششان می‌آید و چه نوع رفتاری را دوست دارند. این اسمش هنر است. مخ‌زنی و تیغ‌زنی نیست. من به کسی دروغ نمی‌گویم. وعده‌هایی که پسرها برای خام کردن دخترها می‌دهند، نمی‌دهم. ادای پسران عاشق‌پیشه را هم در نمی‌آورم. از ابتدا همه چیز مشخص است؛ آن‌ها رابطه جنسی می‌خواهند، من هم قیمتم را می‌گویم، یا قبول می‌کنند یا نه
بردیا به این سوال که آیا مشتری‌هایت را خودت انتخاب می‌کنی، پاسخ می‌دهد:«اشتباه نکنید خانم. من کسی را انتخاب نمی‌کنم بلکه آن‌ها هستند که من را انتخاب می‌کنند. من مشتریان اندکی دارم. به هرکسی پاسخ مثبت نمی‌دهم. دلم نمی‌خواهد آلوده این کار شوم هرچند که این شغل را دوست دارم. یک دفتر دارم که مشخصات مشتریانم را ثبت کرده‌ام. می‌دانم که سلیقه هرکدام از آن‌ها چیست، از چه رنگی خوششان می‌آید، چه عطری را می‌پسندند و باید با او چه رفتاری داشته باشم. وقت‌شان مشخص است. درآمد خوبی دارم چون کارم را بلدم. تهران شهر پرهزینه‌ای است و زندگی در آن سخت است. باید هم کار کنم و هم درس بخوانم. رشته تحصیلی من پرهزینه است. اگر می‌خواستم درهمین زمینه فعالیت کنم، به هیچ عنوان مخارج زندگی تامین نمی‌شد هرچند که برای این کارهم باید هنرمند باشی
  نگاه بردیا به حرفه‌اش متفاوت است:«این یک شغل است مثل همه شغل‌های دیگر. من این شغل را دوست دارم چون نگران تعدیل نیرو نیستم. حقوقم را به موقع دریافت می‌کنم، هزینه‌های زندگی‌ام تأمین می‌شود و با خانم‌های متمول و با اصالت نشست و برخاست می‌کنم
 از او می‌پرسم که چگونه این حرفه را انتخاب کردی؟ می‌گوید:«پیشنهاد دوستم بود. به من گفت که کارش این است و درآمدش خوب. اوایل نمی‌خواستم قبول کنم اما بعد احساس کردم این هم یک شغل است مثل همه شغل‌های دیگر
چرا احساس می‌کنی شغلت همانند شغل‌های دیگر است؟
چون یک حرفه است. من هم زحمت می‌کشم؛ مثل دیگران .
قانون برای این کار مجازات در نظر گرفته است،پس نمی‌توانی بگویی که این شغل همانند شغل‌های دیگر است .
من از شما یک سوال می‌پرسم. چند نفر از همکاران شما در زندان هستند؟ چند نفر از روزنامه‌نگاران به خاطر شرایط شغلی که داشتند مجبور به ترک کشور شدند؟ آیا همه آن‌ها خلاف مقررات رفتار می‌کردند؟ کارشان خلاف شرع بود؟ نبود. اما قانون با آن‌ها برخورد کرده و می‌کند. این شغل ممکن است در ایران مجازات داشته باشد اما  در کشورهای دیگر مانند هلند دارای ارزش است و تمام کسانی که خدمات جنسی می‌دهند از حقوق شهروندی برخوردار هستند. من به قانون کاری ندارم، به مخارج زندگی‌ام نگاه می کنم و به این که هرجا بخواهم استخدام شوم یا باید سابقه کار داشته باشم و یا پارتی . من هیچ‌کدام از این‌ها را ندارم. بنابراین باید به دنبال شغلی باشم که بتوانم با کم‌ترین سرمایه مالی، بهترین درآمد را داشته باشم و چه شغلی بهترازاین. شغل من ارایه خدمات جنسی به افراد نیازمند است. حالا شما یا دیگران می‌خواهید بگویید خلاف مقررات است، برای من مهم نیست. من درحال حاضراین شغل را دوست دارم و برای آن ارزش قایل هستم و به کسی اجازه نمی‌دهم وجهه این شغل را خراب کند .
می‌پرسم دوست دختر داری؟
- بله .
  شغلت را می‌داند؟
به او گفتم در یک کانون خدمات‌دهی به سال‌مندان فعالیت می‌کنم .
 نوع خدماتی را هم که می‌دهی می‌داند؟
نه. قرار هم نیست بداند. او همسرمن نیست. دوست دخترم است. قرارنیست تمام ریز زندگی‌ام را برایش بگویم .
 چرا شغلت را به او نگفتی؟
- دروغی به او نگفتم. فقط نوع خدمات‌دهی را نگفتم. نمی‌خواهم دلخورش کنم .
برنامه‌ات برای زندگی چیست؟
تمام تلاشم این است که از این راه پول دربیاورم تا بتوانم یک شرکت مهندسی راه‌اندازی و در رشته‌ای که تحصیل کردم فعالیت کنم .
بردیا معتقد است شغلی که  دارد همانند شغل‌های دیگر دارای ارزش است و در قبال خدماتی که انجام می‌دهد، دستمزد می‌گیرد اما بی‌شک نگاه جامعه با اوهم‌سو نیست .
دکتر«مهرداد درویش‌پور»، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه مقیم سوئد معتقد است که روسپی‌گری شغلی نیست که انسان بخواهد با افتخار از آن نام ببرد، می‌گوید:«از منظرناموس پرستی در جامعه پدرسالار، زن با نجابتش – یعنی کنترل میل جنسی - تعریف می‌شود. بنابراین، از آن جا که در روسپی‌گری زنان، «نجابت زنانه» (حفظ ناموس، سربه زیری، شرم، احساس گناه، انحصار بدن زن در اختیار تنها یک مرد) به عریان‌ترین شکل ممکن نفی می‌شود، نگاه سخت منفی به روسپی‌گری زنان وجود دارد که البته ریاکارانه و دو استانداردی است . »
بنا به گفته‌های این جامعه‌شناس، روسپی‌گری زن با روسپی‌گری مردان در جامعه‌ای هم‌چون ایران، هم ارز نیست. یک مرد تن‌فروش آسان‌تر می‌تواند از این عمل به عنوان شغل یاد کند. به بیانی دیگر، زنان فاحشه بیش‌تر از مردان فاحشه با تقبیح اجتماعی، تحقیر شخصی، آزار و اذیت جنسی و بردگی جنسی سر و کار دارند .
 واژه «ژیگولو» که برای مردان جوانی که خود را در ازای تامین مادی، در اختیار زنان سال‌خورده قرارمی‌دهنند به کار برده می‌شود، نشان‌گر آن است که روسپی‌گری مردان به اندازه روسپی‌گری زنانه، خوار شمرده نمی‌شود. البته فروش سکس مردان به مردان از مقوله دیگری است و نگاهی سخت منفی به آن وجود دارد .
 نگاهی به جامعه سنتی و مذهبی ایران نشان دهنده این واقعیت است که مردان در بیش‌تر موارد نسبت به زنان از ارجحیت و برتری برخوردارند. مسایل جنسی نیز یکی از همان  حوزه‌ها است .
 دکتر «درویش‌پور» در ادامه، عنوان و لقب‌های داده شده به زنان و مردان روسپی را این گونه عنوان می‌کند:«درجامعه ایرانی اگر زنی از آزادی جنسی برخوردار و دوست پسرهای متعددی داشته باشد، با نگاه منفی جامعه روبه رو خواهد شد؛ به او لقب فاحشه، روسپی، هرزه، نانجیب و یا لکاته می‌دهند و تا حدودی از جامعه طرد می‌شود در حالی که  مردی که روابط متعدد جنسی داشته باشد، آن را به حساب افتخاراتش می‌گذارند و در نهایت به او لقب «دون ژوان» و «محبوب زنان» می‌دهند. درمورد روسپی‌گری نیز با چنین تفاوتی روبه‌رو هستیم. روسپی‌گری مرد کم‌تر از روسپی‌گری زن موقعیت اجتماعی او را با خطر روبه‌رو می‌سازد. هرچند که از نظر روحی و روانی ممکن است مرد روسپی با حس پوچی، خواری و بی‌اعتباری نیز روبه‌رو شود اما باز آسیبی که به یک زن وارد می‌شود، به مراتب بیش‌تر است
اما برخی جامعه‌شناسان از روسپی‌گری هم‌چون مشاغل دیگر نام می‌برند؛ یعنی همان گونه که یک پزشک یا روزنامه‌نگار به ازای فعالیت خود دستمزد دریافت می‌کند، یک کارگر جنسی در ازای خدمات جنسی که می‌دهد پول می‌گیرد .
 درویش‌پور معتقد است:«این افراد به نوعی، کارگر جنسی هستند و می‌توان از یک منظر، تن‌فروشی را با مشاغل دیگر مقایسه کرد. ولی این مقایسه از برخی جنبه‌ها نامربوط است و دربسیاری مواقع، ساده‌انگارانه‌ و یا فریب‌کارانه و به قصد توجیه سوداگری صنعت سکس به شمار می‌رود. از این گونه فحشا هم‌چون انتخاب آزادانه شغل، گاهی به عنوان "فحشای لوکس" استفاده می‌شود. در واقع، درصد معدودی از افراد که دست‌شان به دهان‌شان می‌رسد و قادربه امرارمعاش خود هستند، برای کسب درآمد بیش‌تر اقدام به تن‌فروشی می‌کنند که در این دسته‌بندی قرارمی‌گیرند. روسپی‌گری مردان بالغ - و نه پسران نوجوان - که خودفروشی می‌کنند را شاید بیش‌تر بتوان در گروه فحشای لوکس قرار داد و از آن‌ها نیز با تساهل، به عنوان کارگر جنسی نام برد. اما اگر انتخاب واژه کارگر جنسی به قصد مشروعیت بخشیدن به فروش خصوصی‌ترین و حسی‌ترین بخش از بدن و روان انسان و به قصد هم طرازی با دیگر مشاغلی باشد که به راستی آزادانه انتخاب می‌شوند، من در آن قدری سهل‌انگاری می‌بینم
درصد افسردگی در میان زنان روسپی بسیار است. بسیاری از زنان روسپی به دلیل آن‌که در بیش‌تر مواقع مورد تجاوز، آزار و شکنجه قرار می‌گیرند، به افسردگی مبتلا می‌شوند اما آیا مردان تن‌فروش نیز همانند زنان همکار خود از افسردگی رنج می‌برند؟ دکتر درویش‌پور در پاسخ به این سوال می‌گوید:«من آمار و ارقام دقیقی در این زمینه ندارم. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند که به طورعمومی، بسیاری از زنان روسپی مورد تحقیر، آزار، تجاوز جنسی و خشونت قرار می‌گیرند. بسیاری از دلالان جنسی برای آن‌که این افراد فرار نکنند، آن‌ها را منزوی و حبس می‌کنند. در بسیاری از موارد، زنان روسپی را به مواد مخدر آلوده می‌کنند و با خرد کردن شخصیت، درهم شکستن کامل اعتماد به نفس و کنترل اقتصادی آن‌ها، سعی می‌کنند آن‌ها را وابسته و برده خود سازند. درنتیجه، این گروه بیش‌تر به بیماری افسردگی دچار می‌شوند. اما درمیان مردان روسپی که تن خود را معمولا به زنان متمول و دارا می‌فروشند، ما با چنین مسایلی چندان روبه‌رو نیستیم. کم‌تر مردی ممکن است از سوی زنی مورد تجاوز یا خشونت قرار بگیرد و یا کم‌تر زنی ممکن است به جست‌وجوی خرید سکس از مرد معتاد برود. اما در یک زمینه، بی‌تردید شباهت بین مردان و زنان روسپی وجود دارد و آن حس افسردگی، خلاء، تنهایی، بی‌مقداری و نداشتن منزلت اجتماعی است. هرچه باشد در این نوع شغل - فروش سکس - هیچ‌گونه علاقه، مهربانی و خلاقیتی نسبت به کار و ثمره آن دیده نمی‌شود. بنابراین، این گونه مشکلات درهرگونه تن‌فروشی، چه زنانه و چه مردانه وجود دارد. هر چند که ممکن است مردان تن‌فروش این ادعا را داشته باشند که به شغل خود افتخار می‌کنند اما کم‌تر کسی پیدا می‌شود که بخواهد در جامعه با سربلندی بگوید من یک تن‌فروش هستم
قوانین روسپی‌گری در کشورها مختلف است. در کشوری مانند هلند، تندیسی ساخته می‌شود که روی آن نوشته شده «به کارگران جنسی سراسر جهان احترام بگذارید». در سوئد خرید و فروش سکس کاملا ممنوع است و در کشور دیگری چون ایران ممکن است مجازات یک زن یا مرد تن‌فروش  شلاق و سنگسار باشد .
«حسین احمدی‌نیاز»، حقوق‌دان و وکیل پایه‌ یک دادگستری درباره مجازات قانونی برای شخص تن‌فروش به «ایران وایر» گفت: «روسپی‌گری در ایران جرم است اما مجازاتی که برای آن در نظر گرفته می‌شود در موارد مختلف، متفاوت است. اگر رفتار نابهنجار ناشی از بیماری باشد، قابل مجازات نیست. بنابراین، در مواردی که روسپی‌گری ناشی از بیماری روانی باشد، نباید آن‌ها را مجازات کرد و باید به درمان و نگهداری آن‌ها پرداخت
روسپی‌گری در بیش‌ترمواقع «زنای غیرمحصنه» است؛ یعنی شخص زناکار(زن یا مرد) بدون همسر و مجرد است و به اختیار خود زنا می‌کند. به زبان ساده‌تر، به زنای شخص مجرد، زنای غیرمحصنه گفته می‌شود. مجازات زنای غیرمحصنه در مرتبه اول، یک‌صد ضربه شلاق است و اگر سه مرتبه زنا کند و درهرمرتبه حد خورده باشد، کیفر او در مرتبه چهارم اعدام است .
منبع :
http://iranwire.com/fa/projects/4064

3

آمار باورنكردني از تن‌ فروشی مردان ایرانی

به ازای هر یک زن خیابانی ۷ مرد خیابانی وجود دارد، این خبر تأمل‌برانگیز را دکتر مجید ابهری، جامعه‌شناس و عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی به روزنامه تهران امروز می‌گوید و هشدار می‌دهد، درصورتی‌ که کارشناسان فکری برای این موضوع نکنند، به‌زودی با بحران‌های اجتماعی جدی‌تری روبه‌رو خواهیم شد.

به گزارش نگاه آزاد؛ به ازای هر یک زن خیابانی ۷ مرد خیابانی وجود دارد، این خبر تأمل‌برانگیز را دکتر مجید ابهری، جامعه‌شناس و عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی به روزنامه تهران امروز می‌گوید و هشدار می‌دهد، درصورتی‌ که کارشناسان فکری برای این موضوع نکنند، به‌زودی با بحران‌های اجتماعی جدی‌تری روبه‌رو خواهیم شد.

هرچند نیروی انتظامی در قالب طرح‌های امنیت اخلاقی با این موارد برخورد می‌کند اما «مردان خیابانی» این روزها در بیشتر خیابان‌ها دیده می‌شوند و برای زنان و دختران مزاحمت ایجاد می‌کنند. ابهری آمارهای ناخوشایند دیگری نیز دارد. ۷۶ درصد مردان خیابانی متأهل هستند و هر مرد خیابانی در طول روز به‌طور میانگین یک صدبار برای زنان نجیبی که هرگز سوار بر ماشین آن‌ها نمی‌شوند،‌ بوق می‌زند.

کارشناسان می‌گویند: “همیشه پای مردان خیابانی در میان است و تا مردان خیابانی نباشند، سن روسپیگری زنان در کشور- بر اساس آمار منتشرشده از سوی مسئولان سازمان بهزیستی -کاهش پیدا نمی‌کند. هرچند رئیس سازمان بهزیستی، روز گذشته این کاهش سن را تکذیب کرد اما دکتر مجید ابهری، دراین‌باره می‌گوید: «اگر زنان خودفروش خیابانی به‌عنوان یک ناهنجاری اجتماعی در جامعه ما غیرقابل‌انکار هستند، این بستر اجتماعی است که باعث تولد و رشد این ناهنجاری و ضد ارزش شده است.» او معتقد است که بازار غریزه جنسی نیز مانند سایر بازارها تابع اصل عرضه و تقاضاست و حضور مردان تنوع‌طلب و غیرهمسو با هنجارهای اجتماعی در این میان مزید بر علت است”.

“هر مرد خیابانی روزانه یک‌صد بوق”

او معتقد است که مردان خیابانی بافاصله گرفتن از هنجارهای فردی و گروهی رفتارهایی دور از حرمت اجتماعی انجام می‌دهند و البته تأکید می‌کند که به دلیل مشکلاتی که بر سر راه ازدواج جوانان است، بعضی جوانان مجرد در راستای غریزه جنسی خود به این‌سو می‌روند، اما دکتر ابهری به آمار بالای مردان متأهلی که در زمره مردان خیابانی قرار می‌گیرند اشاره می‌کند: “جای تأسف دارد که ۷۶ درصد مردان خیابانی متأهل هستند! مردان متأهلی که به ارزش‌های اخلاقی خانواده و جامعه پایبند نیستند. این در حالی است که جوانان مجرد جامعه ایرانی، بار بدنامی این پدیده را به دوش می‌کشند”.

دکتر سعید معدنی مدیر گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران مرکز نیز دراین‌باره به تهران امروز می‌گوید: “مردان متأهلی که در هر کوچه و خیابان به دنبال سوار کردن زنان بر ماشین خود هستند، یا همیشه چنین کاری را به‌عنوان تفریح انجام می‌داده‌اند یا در جوانی به دلایلی مانند فقر مالی مثلاً نتوانسته‌اند ماشین بخرند و چون تفکری بیمارگونه دارند، گمان می‌کنند حالا که صاحب خودرو هستند می‌توانند جوانی کنند! چنین افرادی از نگاه بیمارگونه خود تمایزی بین زنان متشخص وزنان خیابانی نمی‌بینند.”

او تأکید می‌کند: “هر مرد خیابانی به‌طور میانگین صد بوق در طول روز برای زنان می‌زند تا بالاخره طعمه خود را پیدا کند.”

«مینا. م» معلم ۲۸ سال ، به‌تازگی ازدواج‌کرده و محجبه است. او هرروز صبح ناچار است مسیری طولانی را برای رسیدن به محل کارش و بازگشت از آن بپیماید تقریباً هرروز بعدازظهر با رانندگانی مواجه می‌شود که وقتی او را تنها سر خیابان می‌بینند برایش بوق و چراغ می‌زنند! او به تهران امروز می‌گوید: “بعضی‌ها حتی ترمز می‌کنند، دنده‌عقب می‌آیند و پیشنهاد می‌دهند سوار ماشینشان شوم. بارها از ترس اینکه شاگردانم مرا در این حالت نبینند ناچار شده‌ام به آن‌طرف خیابان بروم تا مطمئن شوم این مزاحم دست ازسرم برداشته است.”

«زهره. آ» ۴۰ ساله و خانه‌دار است و دو پسر دانشجو دارد. زهره نیز تجربه چنین مزاحمت‌هایی را در زندگی‌اش دارد. او به تهران امروز می‌گوید: «چند بار برایم پیش‌آمده. راستش را بخواهید هم سن و سال پسرم بودند! دلم می‌خواست مادرانه نصیحتشان کنم اما منصرف شدم از این کار! بعضی وقت‌ها از ترس این مزاحم‌ها ترجیح می‌دهم تنها از خانه بیرون نیایم.» «تهامه. م» کارمند است و از این بوق زدن‌های مکرر دل‌پری دارد ، او می‌گوید: “خیلی وقت‌ها زمان رد شدن از خیابان ماشین‌های شخصی که حتی معلوم است مسافرکش هستند بوق یا چراغ می‌زنند و ترمز می‌گیرند. قرار گرفتن در چنین شرایطی در خیابان باعث می‌شود خجالت‌زده شوم. حتی برایم پیش‌آمده که راننده وانت‌بار هم توقف کرده و منتظر مانده تا سوار ماشینش شوم.”

دکتر ابهری به مزاحمت‌های مکرری که این مردان برای زنان در خیابان ایجاد می‌کنند اشاره‌کرده و ادامه می‌دهد: “در بیشتر موارد این مردان پیش پای زنان نجیب، متأهل و متعهد، زنان باردار و حتی زمانی که مادران همراه فرزند خود هستند ترمز می‌گیرند” او با تأکید بر اینکه چنین رفتارهایی نوعی خشونت است که در حق زنان جامعه انجام می‌شود می‌گوید: “این‌کارسبب بروز تنش و همچنین آزار زنان جامعه می‌شود. این مردان به‌ظاهر می‌خواهند مسافرکشی کنند و حتی ممکن است زنان و دخترانی هم بدون اطلاع از قصد آن‌ها سوار بر ماشینشان شود. آن‌ها همه را به یک‌چشم نگاه می‌کنند و برایشان زنی که قصد خودفروشی دارد و زنی که برای رسیدن به مقصدی خاص به خیابان آمده فرقی نمی‌کند. بدون شک این نوع نگاه، بیمارگونه است.”

دکتر ابهری ادامه می‌دهد: “تنوع‌طلبی و هرزه‌گردی یکی از ویژگی‌های مردانی است که در چارچوب رفتارهای منطقی و متعارف جامعه به ارضای نیازهای خود نمی‌پردازند. اگر مردان تنوع‌طلب نباشند روسپیگری در جامعه گسترش نمی‌یابد. واقعیت این است که کالبدشکافی پدیده زنان خیابانی بدون توجه به موضوع مردان خیابانی تحلیل یک معلول بدون علت است.”

“چاره چیست”

تنها حضور مأموران نیروی انتظامی به‌صورت ثابت و سیار است که می‌تواند از وقوع این مزاحمت‌ها بکاهد. به‌ویژه در محل‌های کم رفت‌وآمد، این‌ها را دکتر ابهری می‌گوید.

البته او معتقد است قوانین هم نیاز به بازنگری دارند.

 

مرجع: شما نیوز

http://negaheazad.ir/p-9006.html

 

رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست