تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده   کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید  

راز اهدای نوبل به ایشی‌گورو، یک سال پس از جنجال باب دیلن

علی جیحون / منتقد هنری

ایشی گورو

ایشی‌گورو که نزدیکانش او را "ایش" صدا می‌زنند، در سال ۱۹۵۴ در شهر ناگازاکی در ژاپن به دنیا آمده؛ شهری که ۹ سال پیش از آن هدف بمباران اتمی آمریکا قرار گرفت. در شش سالگی همراه با خانواده‌ از ژاپن به بریتانیا مهاجرت کرد و پدر و مادرش که با سنت و فرهنگ ژاپنی زندگی می‌کردند، قصد نداشتند برای همه عمر در بریتانیا بمانند، اما مرور زمان بازگشت به وطن را دشوارتر می‌کرد

آکادمی نوبل با انتخاب کازوئو ایشی‌‌گورو به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۷، نه تنها ده سال پس از دوریس لسینگ، بار دیگر از یک نویسنده بریتانیایی تجلیل کرده، بلکه پس از یک سال جنجال درباره اهدای جایزه نوبل ادبیات به باب دیلن، خواننده آمریکایی، با انتخاب نویسنده‌ای که دنیای ادبی خود را به موسیقی گره زده، بار دیگر بر اهمیت همزیستی خلاقانه موسیقی و ادبیات تأکید کرده است.

با این حال، آکادمی نوبل جانب احتیاط را رعایت کرده و با انتخاب یک نویسنده مسلم و تثبیت شده، به روال سنتی خود بازگشته است.

روال سنتی به این معناست که آکادمی نوبل تاکنون به نویسندگان و شاعران مطرح انگلیسی‌زبان بیش از ادیبان دیگر زبان‌ها توجه کرده و ۲۹ نفر از انگلیسی‌زبانان را به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات انتخاب کرده است.

پس از انگلیسی، زبان فرانسه با ۱۴ برنده، زبان آلمانی با ۱۳ برنده و زبان اسپانیایی با ۱۱ برنده، در رده‌های بعدی قرار دارند. بسیاری از زبان‌ها نیز با وجود ادبیات غنی و نویسندگان بزرگ، همچنان بی‌بهره از جایزه نوبل هستند؛ مثل برخی از زبان‌های اروپایی و آفریقایی و یا آسیایی مثل فارسی.

اما برنده نوبل ادبیات امسال، صددرصد بریتانیایی نیست؛ ایشی‌گورو ۶۳ ساله که تا ۲۸ سالگی ملیت بریتانیایی نداشت، به گواه آثارش، ژاپنی‌ترین نویسنده بریتانیایی است، یا شاید بتوان گفت برعکس.

بی‌دلیل نیست وقتی آکادمی نوبل امسال، نام ایشی‌گورو را به عنوان برنده نوبل ادبیات اعلام کرد، ژاپنی‌ها هم شگفت‌زده شدند و برای خرید کتاب‌های این نویسنده به کتابفروشی‌ها رفتند.

انتشارات هایاکاوا، ناشر آثار ایشی‌گورو در ژاپن اعلام کرده که به دنبال دریافت سفارش‌های انبوه، هشت عنوان کتابی را که از این نویسنده به زبان ژاپنی ترجمه و منتشر کرده، دوباره تجدید چاپ می‌کند.

ایشی‌گورو که نزدیکانش او را "ایش" صدا می‌زنند، در سال ۱۹۵۴ در شهر ناگازاکی در ژاپن به دنیا آمده؛ شهری که ۹ سال پیش از آن هدف بمباران اتمی آمریکا قرار گرفت. در شش سالگی همراه با خانواده‌ از ژاپن به بریتانیا مهاجرت کرد و پدر و مادرش که با سنت و فرهنگ ژاپنی زندگی می‌کردند، قصد نداشتند برای همه عمر در بریتانیا بمانند، اما مرور زمان بازگشت به وطن را دشوارتر می‌کرد.

Nobleprizeorg.org

ایشی‌گورو خود می‌گوید: "این شوک احساسی ]مهاجرت[، این جدایی ناگهانی موجب شد که من بخشی از خاطره‌های ناگازاکی را حفظ کنم.

"ایش" هم که هرگز برای زندگی به وطنش بازنگشت، با یک اسکاتلندی ازدواج کرد و اکنون دارای یک دختر است.

او که در رشته نویسندگی خلاق از دانشگاه "ایست انگلیا" مدرک کارشناسی ارشد گرفته، در سال ۱۹۹۵ به فاینانشال تایمز گفت که تقریبا تصادفی به ادبیات روی آورد و نگران بود که از آن "خسته" شود: "نوشتن لزوما آن چیزی نبود که من می‌خواستم انجام دهم."

پیشتر فلسفه و ادبیات را در دانشگاه کنت خوانده بود و قصد داشت خواننده موسیقی پاپ شود: "من حتی سال ۱۹۷۵ در راهروهای مترو پاریس گیتار می‌زدم." او به روزنامه گاردین نیز گفته: "خودم را به عنوان یک آهنگساز در نظر می‌گرفتم، اما زمانی پیش آمد که به خودم گفتم 'من هرگز این نیستم'."

از آن پس او وقت خود را وقف نوشتن کرد: "کاری جز نوشتن نمی‌کنم، از ۹ صبح تا ده و نیم شب، از دوشنبه تا شنبه. یک ساعت را برای ناهار و دو ساعت را برای شام می‌گذارم."

با این حال او کاملا به موسیقی پشت نکرد و ترانه‌هایی را برای استیسی کنت، خواننده آمریکایی سبک جاز نوشت. پس از اعلام برنده نوبل ادبیات نیز، وقتی از او پرسیدند که نظرش درباره باب دیلان چیست، گفت "قهرمان من است."

ژاپنی، زبان مادری‌ کازوئو ایشی‌‌گورو است، اما او هیچ وقت به این زبان ننوشت. با این حال زادگاهش منبع الهام او شد و در دو رمان اولش، "منظره پریده‌رنگ تپه‌ها" (۱۹۸۲) و "هنرمند جهان شناور" (۱۹۸۶) که نامزد دریافت جایزه بوکر شد، ژاپن پس از جنگ را روایت کرد: "می‌خواستم خاطره کشورم را زنده کنم، زیرا فکر می‌کردم در حال ناپدید شدن است."

بی بی سی

نجف دریابندری در مقدمه‌ای که برای ترجمه فارسی این رمان نوشته، آورده است: "اگر استیلیست کسی است که با لحن خاص خود می‌نویسد - لحنی که ما ممکن است بپسندیم یا نپسندیم - ایشی‌گورو را اصولا نمی‌توان به این معنی استیلیست نامید، زیرا لحن کلام او ثابت نیست و در هر اثر به مناسبت موضوع و موقع تغییر می‌کند. بارزترین نمونه این توانایی زبانی در همین داستان است."

شخصیت اصلی "منظر پریده‌رنگ تپه‌ها" یک ژاپنی است به نام "اتسوکو" که در میانسالی در بریتانیا زندگی می‌کند، اما خاطرات ناگازاکی رهایش نکرده است. "هنرمندی از جهان شناور" نیز که داستان چند نسل از مردمان ژاپن را با محوریت جنگ جهانی دوم به تصویر می‌کشد.

هر دو رمان به ترتیب برنده جوایز انجمن سلطنتی ادبیات و ویتبرد (کاستا) شدند. اما این رمان "بازمانده روز" (۱۹۸۹) بود که جایزه معتبر بوکر را برای ایشی‌گورو به ارمغان آورد و او را در سراسر جهان به شهرت رساند. چهار سال بعد، در ۱۹۹۳ نیز فیلمی بر اساس رمان "بازمانده روز" به کارگردانی جیمز ایوری، فیلمساز آمریکایی ساخته شد.

"بازمانده روز" که آکادمی نوبل آن را "شاهکار" دانسته، داستان سرگذشت مردی به نام "استیونز" است که بیش از سی سال، در فاصله دو جنگ جهانی، در خانه یکی از اشراف انگلستان به نام لرد دارلینگتن، که طرفدار نازی‌هاست، پیش‌خدمت بوده است. با برچیده شدن بساط این خانه، راوی خاطراتش را در سفری شش روزه به غرب انگلستان بازگو می‌کند.

عنوان رمان، تمثیلی از وضعیت راوی است که برخلاف ارباب پیشینش، دوره او کاملا به سرنیامده است.

به عقیده محققان، رمان "بازمانده روز" را نمی‌توان یک رمان تاریخی دانست، اما این داستان، روایت زندگی، عقاید و وجود انسانی است که در یک دوره مشخص زندگی می‌کند و واکنش او نسبت به واقع پیرامونی، در ایجاد فردیت و تاریخ شخصی او مؤثر است.

نجف دریابندری، مترجم توانای ایرانی، در مقدمه‌ای که برای ترجمه فارسی این رمان نوشته، آورده است: "اگر استیلیست کسی است که با لحن خاص خود می‌نویسد - لحنی که ما ممکن است بپسندیم یا نپسندیم - ایشی‌گورو را اصولا نمی‌توان به این معنی استیلیست نامید، زیرا لحن کلام او ثابت نیست و در هر اثر به مناسبت موضوع و موقع تغییر می‌کند. بارزترین نمونه این توانایی زبانی در همین داستان است."

او در چهارمین رمانش، "تسلی‌ناپذیر" (۱۹۹۵)، هم به دنیای موسیقی باز می‌گردد و هم با تغییر تکنیک خود در داستان‌گویی، برخلاف آثار قبلی، دست به خلق دنیایی می‌زند که در آن قوانین طبیعی زمان و مکان جاری نیست.

رایدر، شخصیت اصلی این رمان نوازنده معروف پیانو است که به دعوت مردم یک شهر کوچک به آن جا رفته است: "من ناگزیر بودم قوانینی را خلق کنم که برآنجا حاکم است، بی‌آنکه دچار موهومات و خیالپردازی شده باشم."

"وقتی یتیم بودیم" (۲۰۰۰)، پنجمین رمان کازوئو ایشی‌گورو، که در سال انتشار به فهرست نهایی جایزه بوکر راه یافت، یک داستان کارآگاهی دارد.

کریستوفر بنکس، شخصیت اصلی این رمان، کارآگاهی در لندن است که در کودکی، پدر و مادرش به طرز عجیبی در شانگهای ناپدید شده‌اند. رمان "وقتی یتیم بودیم"، داستان تلاش این کارآگاه برای جست‌وجوی والدینش است.

"هرگز ترکم نکن" (۲۰۰۵) که داستان یک مدرسه شبانه‌روزی است از زبان "کتی اچ" راویت می‌شود. راوی سی و یک ساله علاوه بر روایت این مدرسه به سرگذشت همکاسی‌های خود نیز می‌پردازد: "چیزهایی راجع به خودمان می‌دانستیم، این که کی هستیم، چطور با ناظم‌هامان فرق داریم، و با آدم‌های بیرون، اما هنوز نفهمیده بودیم که معنای این همه چیست..."

این رمان نیز که در سال ۲۰۱۰ فیلمی بر اساس آن به کارگردانی مارک رومنک فیلمساز آمریکایی ساخته شد، به فهرست نامزدهای جایزه بوکر راه یافت. به غیر از "بازمانده روز"، در کل و تاکنون، سه رمان دیگر ایشی‌گورو نامزد دریافت جایزه بوکر شده‌اند.

ایشی گورو

آنتونی هاپکینز و اما تامپسون در نسخه سینمایی بازمانده روز

و در نهایت "غول مدفون" که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، هفتمین و آخرین رمان ایشی‌گورو محسوب می‌شود. نویسنده در این رمان دنیایی از شخصیت‌های واقعی و موجودات خیالی می‌سازد و حقیقت را با اسطوره می‌آمیزد.

غول مدفون داستان یک زوج سالخورده است که برای یافتن پسر گم‌شده‌شان سفری سحرآمیز را آغاز می‌کنند. امیرمهدی حقیقت، مترجم این رمان به زبان فارسی، درباره آن نوشته: "آنچه در راه رخ می‌دهد، و آنچه با هم می‌گویند و نمی‌گویند، اثری شگفت‌انگیز می‌سازد به قلم یکی از بزرگ‌ترین داستان‌نویسان امروز، که از ما می‌پرسد در روزگاری که همه چیز فراموش می‌شود، آیا عشق هم از یادها می‌رود؟"

کازوئو ایشی‌‌گورو، علاوه بر رمان، مجموعه داستان‌هایی را هم منتشر کرده که از آن میان می‌توان به "شبانه‌ها" اشاره کرد که در آن بار دیگر به دنیای موسیقی می‌پردازد.

به طور کلی، "حافظه، زمان و توهم" سه عنصر و موضوع اصلی جهان داستانی ایشی‌گورو را تشکیل می‌دهند. آکادمی نوبل نیز با اشاره به همین پایه‌ها، او را مستحق دریافت نوبل ادبیات دانسته است.

ایشی‌گورو خود می‌گوید: "این شوک احساسی ]مهاجرت[، این جدایی ناگهانی موجب شد که من بخشی از خاطره‌های ناگازاکی را حفظ کنم. کاملا به یاد می‌آورم خانه‌مان را، اسباب‌بازی‌هایم را و فیلم‌هایی که برایم می‌آوردند و از دیدنشان وحشت می‌کردم. کودکی‌ام را تصویر به تصویر به یاد می‌‌آوردم و همه اینها با ژاپن خیالی که در ذهن داشتم کم کم مخلوط می‌شد. تا این که احساس کردم باید این احساسات را، چه واقعی و چه خیالی، به ثبت برسانم، پیش از آن که برای همیشه از بین بروند."

.http://www.bbc.com/persian/world-features-41551134

«کازوئو ایشی گورو»، برنده نوبل ادبیات چقدر ژاپنی است؟

سارا دهقان

۱۶ مهر ۱۳۹۶

لحظاتی پس از اعلام خبر اهدای جایزه نوبل ادبیات به «کازوئو ایشی گورو»، بسیاری از ژاپنی ها در توییتر نوشتند: «ایشی گورو دیگر کیست؟»

آنها با دیدن نامی که به نظر ژاپنی می رسد اما متعلق به یک بریتانیایی است تعجب کردند به خصوص اینکه چند سالی است نام نویسنده پرآوازه ژاپنی «هاروکی موراکامی» در گمانه زنی های جایزه نوبل ادبیات مطرح می شود.

هواداران «هاروکی موراکامی» منتظر شنیدن خبر اهدای جایزه نوبل به او بودند که اعلام شد جایزه امسال را «کازوئو ایشی گورو» برده است
هواداران «هاروکی موراکامی» منتظر شنیدن خبر اهدای جایزه نوبل به او بودند که اعلام شد جایزه امسال را «کازوئو ایشی گورو» برده است

«ایشی گورو» چندین رمان تحسین برانگیز از جمله «بازمانده روز» و «هرگز رهایم مکن» در کارنامه ادبی خود دارد که روی پرده سینما نیز آثار موفقی بوده اند. او تمام آثارش را به زبان انگلیسی می نویسد و بر خلاف «موراکامی» که مردم ژاپن به محض انتشار رمان جدیدش جلوی کتابفروشی ها صف می بندند، «ایشی گورو» در ژاپن نامی چندان شناخته شده نیست.

جشن ژاپنی ها برای «ایشی گورو»

اما صبح روزی که جایزه نوبل ادبیات به «کازوئو ایشی گورو»اهدا شد، ژاپنی ها به ویژه در شهر زادگاه او «ناکازاکی» این رویداد را جشن گرفتند.

این خبر، تیتر یک بیشتر روزنامه ها شد. روزنامه «سان کی» نوشت:«پس از «یاسوناری کاواباتا» و «کنزابورو اوئه» ، «ایشی گورو» سومین نویسنده ژاپنی تباری است که جایزه نوبل ادبیات می برد.»

کتابفروشی ها ترجمه ژاپنی رمان های «ایشی گورو» را در ویترین گذاشتند.

View image on Twitter

انتشارات «هایاکاوا» که ترجمه ژاپنی آثار «ایشی گورو» را منتشر می کند می گوید از زمانی که خبر منشر شد تلفن مدام زنگ می خورد. این ناشر تصمیم گرفته است ۲۲۵ هزار نسخه دیگر از هر یک از هشت رمان «ایشی گورو» را به زبان ژاپنی منتشر کند.

«هایاکاوا» که ناشر رسمی آثار «ایشی گورو» به ژاپنی است در شانزده سال گذشته حدود یک میلیون نسخه از هشت عنوان کتاب او را فروخته است.

آقای «ایشی گورو» در گفتگو با خبرنگاران گفت هر چند در بریتانیا بزرگ شده، اما نگرشش به دنیا و رویکرد هنری اش ژاپنی است چرا که در خانواده ای ژاپنی پرورش یافته و اغلب، از دریچه دید پدر و مادرش به مسائل می نگرد.

دولت ژاپن نیز دریافت این جایزه را به آقای «ایشی گورو» تبریک گفت.

ژاپن از دید «ایشی گورو»: تصویری میان واقعیت و خیال

«کازوئو ایشی گورو» پنج ساله بود که ژاپن را ترک کرد و همراه با خانواده اش ساکن انگلیس شد. او، سالها به زادگاهش برنگشت و آنطور که خودش می گوید بیشتر اطلاعاتش در مورد ژاپن ریشه در خاطرات کودکی اش دارد.

«ایشی گورو» در نخستین رمانش به نام «منظره کمرنگ تپه ها» زادگاهش «ناکازاکی» را درست پس از حمله اتمی سال ۱۹۴۵ که بیش از هفتاد هزار نفر را کشت توصیف می کند.

اثر بعدی اش «هنرمند دنیایی معلق» نیز «ناکازاکی» را چند سال پس از پایان جنگ جهانی دوم تصویر می کند. «ایشی گورو» اعتراف می کند ژاپنی که در این کتاب از آن صحبت می کند زاییده ذهن و خیال اوست.

هر چند تصویری که «ایشی گورو» از ژاپن در آثارش ارائه می دهد ممکن است با ژاپن واقعی تفاوتهای زیادی داشته باشد، اما از دید بسیاری از منتقدین ادبی، ارتباط نزدیک و شخصی که او با این کشور دارد این تصویر را جذاب و منحصر بفرد می کند.

داستان رمان های بعدی «ایشی گورو» ، اغلب در اروپا شکل گرفتند هر چند لابه لای مضامینی که در کتابهایش به آن می پردازد می توان گرفتار شدن او میان دو هویت ژاپنی و بریتانیایی را احساس کرد.

«ایشی گورو» قصد دارد روی کتابی مصور کار کند و خاطرات کودکی اش را از خواندن «مانگا» های ژاپنی زنده کند.

https://ir.voanews.com/a/ishiguro-japanese-nobel-literature-british-nationality/4061596.html

کازوئو ایشی گورو برنده نوبل ادبیات شد

کازوئو ایشی‌ گورو

کازوئو ایشی‌ گورو برنده نوبل ادبیات شد. این نویسنده بریتانیایی، دارای تبار ژاپنی‌ است.

آکادمی نوبل در سوئد گفته است که داستانها و رمانهای آقای ایشی گورو دارای قدرتی عاطفی است و توانسته است پرده از دنیای پر رمز و رازی بردارد که احساس وهم آمیز ارتباط ما با جهان بیرون بر آن بنا شده است.

آقای ایشی گورو که ۶۲ ساله است در واکنش به این جایزه آن را "افتخاری تکان دهنده" برای خود خوانده است.

آقای ایشی گورو خالق رمان‌هایی چون "بازمانده روز" و "وقتی یتیم بودیم"، است.

تقریبا همه کتاب‌های کازوئو ایشی گورو تاکنون به فارسی ترجمه شده است. شاخص‌ترین اثر او، "بازمانده روز"، را نجف دریابندری ترجمه کرده است.

"وقتی یتیم بودیم"، با ترجمه مژده دقیقی، "هرگز ترکم نکن" با ترجمه‌های مهدی غبرایی و سهیل سمی، و "منظره پریده رنگ تپه‌ها" با ترجمه امیر امجد از دیگر آثار این نویسنده است.

او در سال ۱۹۴۵ در ناگازاگی به دنیا آمد سپس و هنگامی که پدرش در "ساری" واقع در جنوب لندن شغلی گرفت به بریتانیا آمد.

آقای ایشی گورو در دانشگاه کنت ادبیات انگلیسی و فلسفه خواند؛ و فوق لیسانس خود را در رشته ادبیات و نویسندگی از دانشگاه "ایست انگلیا" گرفت.

تز دانشگاهی وی در واقع بعدا در سال ۱۹۸۲ با نام رمان "منظره پریده رنگ تپه‌ها" منتشر شد.

آقای ایشی گورو در سال ۱۹۸۹ برای رمان "بازمانده روز" برنده جایزه بوکر شد.

.http://www.bbc.com/persian/arts-41512943

کازوئو ایشی گورو برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۷ شد

کازوئو ایشی گورو، نویسنده بریتانیایی، برنده جایزه نوبل ادبی ۲۰۱۷ شد. آکادمی سوئد "قدرت عاطفی شگرف" آثار ایشی گورو را ستود. این نویسنده ژاپنی‌تبار با رمان "بازمانده روز" در سراسر دنیا به شهرت رسید.

Autor Kazuo Ishiguro (imago/ZUMA Press)

کمیته نوبل جایزه ادبی سال ۲۰۱۷ را به کازوئو ایشی‌ گورو اهدا کرد. کازوئو ایشی‌ گورو یکی از نویسندگان شناخته‌شده‌ی معاصر بریتانیا محسوب می‌شود. او تا کنون رمان‌های موفق زیادی آفریده که شماری از آنها نیز الهام‌بخش سینماگران بوده‌ است.

نوبل ادبی مهم‌ترین جایزه‌ی بین‌المللی در عرصه ادبیات است و دوستداران کتاب و ادبیات هر سال با هیجان تمام در انتظار اعلام نام برنده این جایزه به سر می‌برند.

آکادمی سوئد که وظیفه انتخاب برنده جایزه نوبل در رشته ادبیات را برعهده دارد نام برنده امسال را روز پنج‌شنبه (۱۳ مهر / ۵ اکتبر) اعلام کرد.


کازوئو ایشی‌ گورو دارای تبار ژاپنی است. او در ناگازاکی به دنیا آمد و در پنج‌سالگی همراه خانواده اش به انگلستان مهاجرت کرد. او دانش‌آموخته رشته‌های زبان انگلیسی و فلسفه از دانشگاه کنت در سال ۱۹۷۸ است و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته نویسندگی خلاق در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه انگلیای شرقی دریافت کرده است.

این نویسنده ۶۲ ساله که دوران کودکی و جوانی‌اش را در گیلدفورد در جنوب لندن گذرانده، بخصوص به خاطر رمان "بازمانده روز" که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد، مشهور است. 

رمان "بازمانده روز" موفق به دریافت جایزه بوکر شد. از این رمان فیلمی در سال ۱۹۹۳ ساخته شد که در آن آنتونی هاپکینز و اما تامپسون ایفای نقش کردند و این فیلم در هشت بخش کاندید جایزه اسکار شد. 

کازوئو ایشی‌گورو در رمان‌های خود بیشتر به موضوع‌هایی در ارتباط با استعمارگری و جست‌و‌جو برای یافتن هویت می‌پردازد. 

بسیاری از آثار ایشی‌ گورو به فارسی نیز ترجمه شده‌ است، از جمله "بازمانده‌ی روز"، "وقتی یتیم بودیم" و "هرگز رهایم نکن".

کازوئو ایشی‌گورو با جایزه نوبل ادبیات برنده یک میلیون کرون سوئد (۹۴۰ هزار یورو) شده است. این جایزه در دهم ماه دسامبر سال جاری در استکهلم در حضور پادشاه سوئد به وی اهدا خواهد شد. 

آکادمی نوبل در سال گذشته میلادی (۲۰۱۶) جایزه نوبل ادبیات را به باب دیلن، خواننده و ترانه‌سرای بنام آمریکایی اهدا کرد. باب دیلن که پس از اعلام برنده‌‌شدن‌اش سکوت اختیار کرده و بیش از دو هفته از واکنش خودداری کرده بود، پس از گمانه‌زنی‌های زیاد سرانجام از آکادمی نوبل به خاطر این جایزه قدردانی کرد.
او که به دلیل "گرفتاری‌ها و مسئولیت‌های گوناگون" در مراسم اهدای جوایز در روز دهم دسامبر حضور نداشت، سرانجام در پایان ماه مارس برای برگزاری دو کنسرت به سوئد رفت و جایزه خود را نیز در مراسمی کوچک و خصوصی دریافت کرد.

http://www.dw.com/fa-ir/a-40814183
رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست