تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده   کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید آدينه، 4 خرداد ماه 1397 / 25-05-2018

ممانعت از برگزاری مراسم ۵۰ سالگی کانون نویسندگان ایران

اعضای کانون نویسندگان ایران می‌گویند، مأموران امنیتی با حمله به محل برگزاری مراسم پنجاهمین سالروز تشکیل این کانون، مانع از برپایی این مراسم شده‌اند.

    
Iranischer Schriftstellerverband kritisiert die Atmosphäre der Einschüchterung im Iran (iran-emrooz.net)

رضا خندان مهابادی، نویسنده و عضو هیأت دبیران کانون نویسندگان ایران در گفت‌وگو با کمپین حقوق بشر در ایران از لغو مراسم پنجاه سالگی این کانون که قرار بود در یک خانه برگزار شود خبر داده است.

او می‌گوید، پلیس و مأموران امنیتی پیش از آغاز این مراسم به محل برگزاری آن حمله کرده و همزمان با تفتیش خانه و توقیف بخشی از اموال کانون، مانع تشکیل جلسه شدند.

اکبر معصوم بیگی و حسن مرتضوی، از دیگر اعضای کانون نویسندگان ایران نیز در شبکه‌های اجتماعی این خبر را تأیید کرده‌اند. اکبر معصوم بیگی از "یورشی وحشیانه" سخن گفته و حسن مرتضوی نیز در فیس‌ بوک نوشته که "حتی از یک مراسم ساده در خانه‌ای شخصی می‌هراسند."

رضا خندان مهابادی به کمپین حقوق بشر در ایران گفته است: «برای جشن پنجاه سالگی کانون یک جلسه داشتیم، چون در اماکن عمومی به ما سالن نمی‌دهند، منزلی را برای این کار آماده کردیم ولی چند ساعت مانده به شروع برنامه، نیروی انتظامی و مأموران اطلاعات با ماشین‌ها خیابان را بستند، وارد خانه شدند و بعد از تفتیش و به هم ریختن مقداری از وسایل را بردند.»

مراسم بزرگداشت پنجاهمین سالگی کانون نویسندگان ایران قرار بود جمعه چهارم خرداد ۱۳۹۷ (۲۵ مه) جشن گرفته شود. رضا خندان مهابادی می‌گوید، مأموران از ورود اعضای کانون و مهمان‌ها به محل برگزاری این جشن جلوگیری کرده‌اند.

کانون نویسندگان ایران در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۴۷ از جمله با هدف مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد. اعضای این کانون در برهه‌های مختلفی از تاریخ ایران، چه در دوران پهلوی و چه در زمان جمهوری اسلامی و به‌ویژه در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ با سرکوب و اعدام و قتل روبرو بوده‌اند.

محمدجعفر پوینده و محمد مختاری که در قتل‌های زنجیره‌ای وزارت اطلاعات در دهه ۷۰ جان خود را از دست دادند از اعضای این کانون بودند. اعضای این کانون را نویسندگان، مترجمان و ویراستاران تشکیل می‌دهند. از جمله اعضای نام‌آشنای کانون می‌توان به سیمین دانشور، نادر ابراهیمی، بهرام بیضایی، داریوش آشوری، محمدعلی سپانلو، محمود اعتمادزاده (م.ا. به‌آذین)، سیاوش کسرایی، اسماعیل خویی و احمد شاملو اشاره کرد.

 http://p.dw.com/p/2yLug

ماموران امنیتی مانع از برگزاری مراسم ۵۰ سالگی کانون نویسندگان ایران شدند

کانون نویسندگان ایران

اعضای کانون نویسندگان ایران می‌گویند نیروهای امنیتی مانع از برگزاری مراسم ۵۰ سالگی تاسیس این نهاد شده‌اند.

قرار بود این مراسم در خانه‌ای برگزار شود، اما به گفته اعضای کانون نویسندگان، نیروهای امنیتی از صبح در خیابان‌های اطراف این خانه و خود آن حضور یافته و در نهایت مانع از برگزاری مراسم شدند.

گفته شده ماموران خیابان خانه محل برگزاری مراسم را بسته و پوسترها، یادگاری‌ها و وسایل تهیه‌شده برای مراسم را ضبط کرده‌اند.

همچنین برخی از بازجویی حاضران در مراسم در محل مراسم خبر داده‌اند.

کانون نویسندگان ایران در اردیبهشت سال ۱۳۴۷ تاسیس شده است.

سیمین دانشور، محمود اعتمادزاده (به‌آذین)، نادر نادرپور، سیاوش کسرایی، داریوش آشوری، اسماعیل خویی و احمد شاملو از جمله اولین اعضای هیات دبیران این نهاد بوده‌اند.

هم در دوره سلطنت محمدرضا پهلوی و هم در دوران دولت‌های مختلف جمهوری اسلامی، فعالیت کانون نویسندگان با محدودیت‌هایی روبرو بوده است و اعضای آن از طرف حکومت تحت فشار بوده‌اند.

در سال ١٣٧٧ محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، از اعضای این کانون، به دست ماموران وزارت اطلاعات کشته شدند.

.http://www.bbc.com/persian/arts-44256196

گفت‌وگو با علی‌اشرف درویشیان درباره فعالیت‌ کانون نویسندگان

تاریخ 19.04.2007

کانون نویسندگان ایران از مهمترین سازمان‌های فرهنگی غیردولتی است که سالهاست به خاطر فعالیت علیه نقض حق آزادی عقیده و بیان زیر فشار است. مصاحبه دویچه وله در سال ۲۰۰۷ با علی اشرف درویشیان، نویسنده و پژوهشگر درباره کانون.

Iranischer Schriftstellerverband kritisiert die Atmosphäre der Einschüchterung im Iran (iran-emrooz.net)

دویچه‌وله: کانون نویسندگان ایران در حال حاضر چند عضو دارد؟

علی اشرف درویشیان: اعضای فعال کانون نویسندگان ایران، که جمع مشورتی آن هر ۱۵ روز یکبار تشکیل می‌شود، در حدود ۲۵۰ نفر هستند. تعداد اعضای کانون خیلی بیشتر از این است. عده‌ زیادی مهاجرت کرده‌اند به خارج، عده زیادی بخاطر کهولت سن نمی‌توانند در جلسات بطور مرتب شرکت بکنند و همان ۲۵۰ نفر و در مجمع عمومی سالانه‌ی ما اغلب این‌ها نزدیک ۱۵۰ نفر شرکت می‌کنند.

 در سالهای اخیر شاهد بوده‌ایم که جلوی برگزاری مجمع عمومی کانون نویسندگان را گرفته‌اند. امسال وضع به چه صورت بوده است؟

ما همیشه تلاش خودمان را برای برگزاری مجمع عمومی سالیانه کانون انجام می‌دهیم و مقدماتش را فراهم می‌کنیم. محلی را که در آنجا جمع می‌شویم، اغلب خانه‌ی دوستان ماست، چون در سالن‌های بزرگتر بهیچوجه به ما مجوز نمی‌دهند که آنجا جمع بشویم. با وجود این آذرماه امسال ۵ سال می‌شود، که مجمع تشکیل نشده است و بنابراین کانون نویسندگان هیئت دبیران هم ندارد. خیلی از کارهایش هم همینطور معوق می‌ماند، بخاطر اینکه هیئت دبیران باید کمیسیونهای فرهنگی، روابط عمومی، پذیرش عضو و این چیزها را انجام بدهد که متاسفانه از این بابت نمی‌توانیم فعالیتی داشته باشیم.

Ali Ashraf Darvishian, iranischer Schriftsteller (DW)

پس فعالیت کانون الان چیست؟

در تمام مواردی که مسئله‌ی آزادی اندیشه و بیان در خطر می‌افتد یا در برابرش سد و مانعی ایجاد می‌شود ما اعتراض می‌کنیم و تمام فعالیت‌هایی که در جامعه‌ی ما فعالیت‌های اعتراضی‌، تحصن‌ها، اعتصاب‌ها که مربوط به آزادی اندیشه و بیان اغلب هستند و اعمال سانسور از طرف حکومت ما در برابرش ایستاده‌ایم و مقاومت می‌کنیم، با تمام اینکه واقعا جایی برای دفتر و دستک‌‌مان یا مجمع عمومی برگزارکردن یا جمع‌شدن نداریم.

کانون، همانطور که اشاره کردید، در مواقع گوناگون و متعددی موضع‌گیری می‌کند. حتا در رابطه با زلزله‌ی بم دیدیم و در مورد اعتصاب کارگران شرکت واحد تهران. این خصوصیت کانون نویسندگان ایران از کجا می‌آید؟

این خصوصیت حاصل حدود ۴۰ سال فعالیت کانون نویسندگان ایران است که در دو رژیم اغلب معترض بوده به نابسامانی‌های جامعه‌ی ما و خب روز به روز روی این مسئله تبحر بیشتری پیدا کرده و دامنه‌ی فعالیت خودش را گسترده کرده است، بخصوص در زمینه‌ی آزادی اندیشه و بیان و مبارزه با سانسور که دوتا از اصول مهم منشور ماست.

آقای درویشیان، تا چه حد در حال حاضر فعالیت‌های کانون نویسندگان در جامعه ایران بازتاب دارد؟

الان در حدود دو سال است که حتا روزنامه‌های اصلاح‌طلب هم از بیان و نوشتن بیانیه‌های ما خودداری می‌کنند و خیلی خیلی که همت بخرج بدهند، ممکن است یک خط بنویسند که کانون یک بیانیه منتشر کرد. خب بدتر شده. قبل از این بهتر بود، بخاطر اینکه اغلب نشریات حتا بخشهایی از بیانیه‌ها و اطلاعیه‌های ما را چاپ میکردند. الان بطور کلی اینطور شده که سایت‌ها بسته شده‌اند. سایت کانون را بسته‌اند. ما تمام چشم امیدمان به سایت‌ها و مطبوعات خارجی بخصوص کانون نویسندگان ایران در تبعید است که همیشه یار و یاور ما بودند و بیانیه‌های ما را به اطلاع مردم جهان رسانده‌اند. اما الان نه. واقعا خیلی بازتابش کم است، مگر اینکه بصورتهای مختلف خود بیانیه تکثیر و پخش بشود.

تأثیر فعالیت‌های شما بر جامعه تا چه حد است؟

خب بیانیه‌هایمان که به آن صورت است و الان از پخش‌شان جلوگیری می‌شود و از اطلاع‌‌ رساندن به مردم. اما از طریق آثارمان همین تیراژ کتابهایمان که به هرحال گرچه با سانسور مواجه است، ولی اغلب نویسندگان ایران کتابهایشان با تیراژهای وسیع در بین مردم می‌رود و به این وسیله از لحاظ فرهنگی تاثیر می‌گذارد.

http://p.dw.com/p/AH0Y
رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست