دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید
    سه شنبه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۲۳ آپريل ۲۰۱۳
تماس سردبیر: gilavaei@gmail.com   نویساد و ارسال مطلب: perslit@gmail.com بایگانی پیوندکده بیانیه ها و برنامه ها سیاسی کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر

چند شعر همراه با زندگینامۀ
اینگرید یونکرIngrid Jonker
شاعر هلندی تبارِ افریقای جنوبی
برگردان فارسی: گیل آوایی
آدینه 12 مهرماه 1392 برابر با 4 سپتامبر2013

زندیگنامۀ اینگرید یونکر

اینگرید یونکر شاعرِ هلندی تبارِ افریقای جنوبی ست که 19 سپتامبر 1933در مزرعه ای در منطقه روستایی داگلاس نزدیک کیمبرلی در کیپ شمالی زاده شد. پس از جدا شدنِ پدر و مادرش از هم، یونکر دوران کودکی را  با محرومیتهای مادی و آسیبهای عاطفی  گذرانده است. در اوایل بزرگسالی، ازدواجی کوتاه و اندوهگین داشت.
یونکر کودکی حساس با خودآگاهی زیاد بود و استعدادی فراتر از سن و سالش داشت. در سن شش سالگی آغاز به نوشتن شعر نمود و نخستین اشعارش در نشریات دبیرستان ظاهر شد. نخستین مجموعه برگزیده اشعارش بنام پس از آن تابستان در سال 1946 وقتی که او فقط سیزده سال داشت، گردآوری شد.
در سن شانزده سالگی او با شاعران معاصر افریقایی همچون دی جی آپرمن مکاتبه می کرد و کارش مرتب در مجله خانوادگی مانند" آن همخانه" منتشر شد.
عنوان نخستین مجموعه اشعارِ یونکر " فرار " نام داشت  که در سال 1956 منتشر شد. پس از تاخیرهای بوجود آمدۀ ناشی از دستگیری ناشران  معترض، دومین مجموعۀ شعرهایش بنام دود و خاک سرخ در سال 1963 منتشر گردید. این مجموعه سرشار از ابیاتی بود که شخصیت آزاد یونکر و تصورهای حسی سورئالیستی او را  در خود داشتند و نه تنها از سوی نویسندگان، شاعران و منتقدان هدف بیشترین نقد قرار گرفت  بلکه سبب رسوایی شدید مقامات سیاسی در دولت آپارتاید افریقای جنوبی گردید.
رابطه او با پدرش تلخ و پُر تنش بود. دکتر ابراهام یونکر که در نظام آپارتاید ابزاری برای اعمالِ قانون سانسور در هنر و انتشار و نمایش بود. در تقابل و تضاد هماره با اینگرید بود چنانکه این اختلاف و تفاوت باورهای سیاسی آنها عمومی شد و ابراهام یونگر بطور عمومی اعلام نمود که اینگرید دختر او نیست. از همین نگاه،  کارِ اینگرید یونکر توسط پدرش محکوم گردید. سپس از سوی یکی از رهبران حزب ملی و یکی از اعضاء هیئت رئیسه کمیته پارلمانی که مسئول سانسور در نظام آپارتاید بود نیز محکوم شد. عمق واژه ها و تاثیر آنها، در کتاب "دود و گِل سرخ" جایزۀ انتشارات کتاب افریقایی را برای یونکر به همراه داشت.
یونکر عضو فعال شصتی ها ( دهه شصتی ها – م) بود. این گروه ضد استقرار نام داشت و از نویسندگان و شاعران از جمله بریتن بریتنباخ ، اندره برینک ؛ ادام اسمال و بارتو اسمیت تشکیل می شد که بودن این شاعران در گروه  که آوردنشان توسط یونکر میسر می شد، بدان جهت بود که بتوانند با محافظه کاران و بنیانهای ازادی آنان بهترچالش کنند.
اینگرید یونکر در سن سی و یک سالگی در 19 جولای 1965 به زندگی اش پایان داد و افریقای جنوبی  شاعری حساس و با استعداد را از دست داد. بیشتر نوشته های اولیه اش شاهدی بر تاثیر پذیری او از زندگی پر رنج و اندوهبارِ کودکی و نوجوانی اش بود. هنوز شاعری بی تحربه بود که یونکر هرگز از بروز دادن غمخواری و دلسوزی اش نسبت به انسانیت باز نماند و بازتاب دهندۀ بی گناهی و عاری بودن از تعصب خطرناک و نفرتهای اجتماعی بود. این زبان اصلی افریقایی شاعر او را نسبت به دلایل فقر و محرومیت سیاهان از بسیاری از حقوق عادی اجتماعی با حساسیت درگیر نمود.
ایده های متعالی در اشعار اینگرید یونکر، اورا در ادبیات بین الملل به شهرت جهانی رساند که شعرهایش در کشورهای مختلف خوانده شده و به زبانهای زیادی از جمله انگلیسی، آلمانی، فرانسه، هلندی، لهستانی، هندی  ترجمه شد. مجموعه کارهای یونکر شامل چندین داستان کوتاه و یک نمایشنامه در سال 1975 منتشر گردید و در 1983 و 1994 نیز تجدید چاپ شد.
از دست دادنهای چندگانه در دوران کودکی، شکست در ازدواج، اضطرابهای ناشی از رفتار پدر و تلخیِ نپذیرفتن او به عنوان دختر از سوی پدرش برای اینگرید، او  را از پای در آورد.سرانجام شب 19 جولای 1965 در ساحل انکر به دریا رفت. جاییکه اکنون بزرگداشت یاد او برپا می شود. وقتی پدرش خبر مرگ او را شنید عامدا گفت" تنها چیزی که برایش مهم است این است که اینگرید را به دریا برگردانند.
رئیس جمهور پیشین افریقای جنوبی،  نلسون ماندلا،  در واکنش به شعر " آن کودک"، آن را بطور کامل در مراسم سوگند ملی اش برای ریاست جمهوری در پارلمان افریقای جنوبی بتاریخ 1994 خواند و گفت:".... در این بینشِ افتخارآمیز، یونکر از ما می خواهد که تلاشهای ما باید برای آزدی زنان، رهایی مردان و آزادی کودکان باشد." در مورد یونکر، ماندلا گفت که" او هم شاعر و هم یک اهل افریقای جنوبی بود. او هم افریقایی و هم افریقا شناس بود. او هم یک انسان و هم یک هنرمند بود در اوج نومیدی، امید را
نوید داد. با روبروشدن با مرگ زیبایی زندگی را بیان کرد.
حساسیت، مهربانی و چشم به آینده داشتن از او چهره ای ادبی در تمام نسلهای تازۀ افریقایی و افریقای جنوبی ساخت که ارتباط خود را در یک افریقای جنوبی آزاد و دمکراتیک باز یافت.
بخاطر نقش بسزایی که اینگرید یونکر در ادبیات و تعهدش به مبارزه برای حقوق بشر داشت، دولت افریقای جنوبی در تاریخ 19 اکتبر 2004 جایزه ایکهامانگا ی نقره ای در بنیاد جوایز ملی را به او اهداء نمود.

 

توجه: نوشتار فوق از بخشهای مختلف زندگینامۀ اینگرید یونکر در سایتهای انگلیسی برگرفته و با حفظ اصالت و انطباق با متن اصلیِ انگلیسی به فارسی برگردانده شده است. گ.آ


Jonker, Ingrid
Douglas
Kimberley
D.J. Opperman
Die Sestigers
Breyten Breytenbach
Andre Brink
Adam Small
Bartho Smit
Anchor Bay
Ikhamanga

این ترجمه همراه با چند شعر دیگر با فورماتِ پی دی اف منتشر شده است. برای دریافت آن همینجا کلیک کنید.

 

 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست