تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده سیاسی / ویژۀ انقلاب کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید

جشنواره فیلم وین؛ از روایت تهران امروز تا 'گاو' مهرجویی

محمد عبدی
منتقد فیلم

آدینه ۱۵ آبان ۱۳۹۴ - ۶ نوامبر ۲۰۱۵

سینا عطائیان دنا (کارگردان) و امیر حمزه (تهیه کننده) فیلم 'ما در بهشت' در یک جلسه پرسش و پاسخ شرکت کردند

پنجاه و سومین دوره جشنواره بین المللی فیلم وین (ویناله)، یکی از قدیمی ترین جشنواره های سینمایی، پنج شنبه شب، پنجم نوامبر، با اهدای جوایز جنبی به کار خود پایان داد.

جشنواره وین جشنواره ای غیر مسابقه ای است که سعی دارد گزیده ارزشمندی از بهترین فیلم های سال در زمینه فیلم های بلند و مستند را در کنار مرورهای پر و پیمان سینمای کلاسیک، در پانزده روز ( یکی از طولانی ترین جشنواره های سینمایی) با مخاطبان خود قسمت کند؛ مخاطبانی که معمولاً هیچ سالنی را خالی نمی گذارند و یکی از پراستقبال ترین جشنواره های سینمایی را شکل می دهند.

جایزه شهر وین که از سوی پنج داور به بهترین فیلم اتریشی سال اهدا می شود امسال به فیلم های "لامپدوزا در زمستان" ساخته جاکوب براسمن (مستندی درباره پناهجویان در جزیزه لامپدوزای ایتالیا) و "شب بخیر مامان" ساخته سورین فیالا و ورونیکا فرانز (داستان یک دوقلو که با عمل جراحی صورت مادرشان همه چیز به هم می ریزد) تعلق گرفت.

جایزه منتقدان بین المللی (فیپرشی) هم به فیلم مستندی از سوریه به نام "کما" ساخته سارا فتاحی رسید؛ مستندی درباره سه نسل از زنان سوری و عکس العمل های آنها در کنار هم در قبال جنگ.

سینماگران ایرانی

جشنواره وین طی سال ها توجه خاصی به سینمای ایران داشته و هر سال میزبان تعدادی از سینماگران ایرانی بوده است؛ از جمله سال گذشته میزبان عباس کیارستمی بود که به عنوان مهمان ویژه در مراسم افتتاحیه حضور داشت.

امسال فیلمساز جوان، سینا عطائیان دنا، با فیلم "ما در بهشت" در جشنواره وین شرکت داشت و در جلسات پرسش و پاسخ با تماشاگران به سوالات آنها پاسخ داد.

"ما در بهشت" که با عنوان جهانی "بهشت" به نمایش در می آید و هنوز مجوز نمایش در ایران ندارد، تصویری از تهران امروز و حاشیه شهر آن را با تماشاگر قسمت می کند، در جایی که فیلمساز سعی دارد جنبه های مختلفی از اجتماع شهری- از مساله حجاب تا آموزش در مدارس- را بکاود، اما به نظر می رسد فیلمساز با خودآگاهی سعی دارد اطلاعات بیشتری را برای مخاطب غیر ایرانی در فیلم بگنجاند.

آخرین ساخته رامین بحرانی، " ۹۹ خانه"، هم که اولین بار در جشنواره ونیز به نمایش درآمده بود، در جشنواره وین شرکت داشت؛ فیلمی که به سبک و سیاق فیلم های معمول هالیوودی ساخته شده و قصد دارد یک معضل اجتماعی درباره وام مسکن را بکاود ( و این که چطور شخصیت "خوب" به سادگی به شخصیت "بد" بدل می شود).

نمایش "گاو" مهرجویی

ویناله بخش کلاسیک بسیار پررنگی دارد که با همکاری سینماتک وین، معمولاً یک مرور آثار مفصل برگزار می کند؛ با جلسات سخنرانی و چاپ کتاب که در دو سال گذشته به جری لوئیس و جان فورد اختصاص داشت.

این بار اما این مرور به یک موضوع اختصاص داده شده بود: حیوانات. در این بخش بیش از پنجاه فیلم از ۱۹۱۱ تا به امروز با مضمون حیوان به نمایش درآمد که از میان شاخص ترین آنها باید به کینگ کونگ (مریان سی کوپر و ارنست بی شودزاک)، بزرگ کردن بیبی (هوارد هاوکس)، دیو و دلبر (ژان کوکتو)، اومبرتو دی (ویتوریو دسیکا) و ناگهان بالتازار (روبر برسون) اشاره کرد.

در این میان سینمای ایران هم سهمی داشت: "گاو" ساخته تحسین شده داریوش مهرجویی که بر اساس اثری از غلامحسین ساعدی در سال ۱۳۴۸ ساخته شده و به عنوان یکی از اولین فیلم های موج نوی سینمای ایران، جایگاه ویژه ای در تاریخ سینمای ایران دارد.

این فیلم که به تازگی مورد بازسازی هم قرار گرفت، به شکل سی و پنج میلی متری به نمایش درآمد؛ حکایت معروف روستایی ای به نام مش حسن که با از دست دادن گاوش، رفته رفته در قالب گاو مستحیل می شود.

تجلیل از تیپی هدرن و مانوئل دوالیویرا

تیپی هدرن، بازیگر فیلم هیچکاک، در کنار مدیر جشنواره

تیپی هدرن هشتاد و پنج ساله که در دهه شصت با بازی در دو فیلم "پرندگان" و "مارنی" ساخته های آلفرد هیجکاک به شهرت رسید، میهمان ویژه جشنواره امسال بود.

هدرن در جلسات نمایش مارنی و پرندگان شرکت کرد و درباره داستان ها و شایعاتی که در مورد رفتار هیچکاک با او وجود دارد، توضیحاتی داد، از جمله این که چطور در یک صحنه به جای پرندگان مکانیکی، پرندگان واقعی به او حمله کرده اند و این که چطور بعد از پایان فیلمبرداری مارنی و دعوای آنها، هیچکاک پرداخت هفتگی او را طبق قرارداد ادامه داده تا او نتواند برای فیلمساز دیگری بازی کند. با این حال هدرن از هیچکاک به عنوان یک نابغه یاد کرد.

مانوئل دو اولیویرا، فیلمساز پرتغالی که در ماه آوریل امسال در صد و هفت سالگی درگذشت، یکی دیگر از مرورهای جشنواره امسال را به خود اختصاص داده بود؛ با نمایش فیلم هایی چون "پرونده غریب آنجلیکا" و چند فیلم کوتاه کمتر دیده شده او.

جای خالی زاون

امسال اما جشنواره وین یکی از اهالی مطبوعات همیشگی خود را کم داشت: زاون قوکاسیان، نویسنده اهل اصفهان که ده ها سال به طور متوالی در جشنواره وین شرکت داشت و سال قبل هم به رغم بستری بودن در بیمارستان، از روی تخت به تماشای فیلم ها مشغول بود؛ و حالا چه حیف که دیگر در میان ما نیست.

http://www.bbc.com/persian/arts/2015/11/151105_l41_cinema_vienna

رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست