تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده   کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید چهارشنبه، 10 آبان ماه 1396 / 01-11-2017

'ویناله'؛ بدون رسول‌اف با تهران تابو

محمد عبدی / منتقد فیلم

شهر زیبای وین جدای از یک مرکز سیاسی برای امضای توافق ها - و البته پایتخت موسیقی کلاسیک جهان- سال هاست که میزبان یکی از قدیمی ترین جشنواره های سینمایی جهان هم هست؛ جشنواره جهانی فیلم وین معروف به ویناله که امسال پنجاه و پنجمین دوره اش را برگزار کرد. با نمایش صدها فیلم از سراسر جهان که فرصت مناسبی را برای تماشای فیلم های تحسین شده سال فراهم می کند.

مدیری که از دست رفت

وین

"تهران تابو"، انیمیشنی است از علی سوزنده فیلمساز ساکن آلمان که انتقاد اجتماعی را مستقیم به حیطه سیاست نزدیک می کند و در فیلمی بی پرده سعی دارد فساد جاری در لایه های مختلف ایران امروز را به نمایش بگذارد و راوی معضلات سیاسی- اجتماعی جامعه پیچیده ایران باشد، اما در این روایت بیشتر مجذوب طرح تمام کلیشه های موجود درباره ایران می شود

هانس هورش به عنوان مدیر جشنواره، برای بیش از بیست سال فرمانروای مطلق جشنواره وین بود؛ مرد ریش سفیدی که غالباً لبحندی به لب داشت و در بیشتر جشنواره های بزرگ سینمایی جهان حاضر می شد. اما دو ماه پیش از آغاز جشنواره امسال سکته قلبی کرد و درگذشت؛ زمانی که برای دیدن ابل فرارا، فیلمساز شناخته شده آمریکایی، به رم رفته بود. ابل فرارا هم تیزر جشنواره امسال را به یاد او ساخت.

حدود هفتاد درصد از فیلم های امسال توسط مدیر درگذشته اش انتخاب شده بود و باقی کار به دوست او، فرانتس شوارتز واگذار شد که به عنوان جانشین موقت جشنواره امسال را به همان سبک و سیاق هانس به پایان برساند و به محض پایان، جشنواره وین آگهی ای برای انتخاب مدیر تازه در نشریات و وبسایت خود منتشر خواهد کرد تا از میان چهره های با تجربه در امر دبیری جشنواره ها، مدیر تازه ای را انتخاب کند و به این ترتیب ممکن است شکل و شمایل جشنواره وین- و شاید غیر مسابقه ای بودن- از سال آینده تغییر کند.

سینمای ایران

در حالی که محمد رسول اف در ایران اجازه خروج از کشور را ندارد و به گفته تهیه کننده آخرین فیلمش، کاوه فرنام، در حال بازجویی پس دادن است، آخرین ساخته اش "لرد"، در جشنواره وین مورد استقبال قرار گرفت، اما جای جلسه پرسش و پاسخ مرسوم با کارگردان در این جشنواره خالی بود؛ یک فیلم تند اجتماعی که در ادامه "دست نوشته ها نمی سوزند"، بغض فیلمساز را در قبال اتفاقات جاری به نمایش می گذارد و این بار روایتگر کسی است که برای یک زندگی ساده مجبور است در برابر فساد نهادینه شده بایستد یا خود جزیی از آن باشد.

"تهران تابو"، انیمیشنی است از علی سوزنده فیلمساز ساکن آلمان که انتقاد اجتماعی را مستقیم به حیطه سیاست نزدیک می کند و در فیلمی بی پرده سعی دارد فساد جاری در لایه های مختلف ایران امروز - از جمله مثلاً قاضی ای که رشوه های جنسی از زنان می گیرد- را به نمایش بگذارد و راوی معضلات سیاسی- اجتماعی جامعه پیچیده ایران باشد، اما در این روایت بیشتر مجذوب طرح تمام کلیشه های موجود درباره ایران می شود و از نفوذ به عمق درمی ماند.

سومین فیلم منتخب جشنواره وین از سینماگران ایرانی هم باز مضمونی سیاسی- اجتماعی دارد: "پیش از پایان تابستان" ساخته فیلمساز ایرانی مقیم فرانسه، مریم گورمتقیق. این بار سه جوان ایرانی در یک اتوموبیل به سوی جنوب فرانسه راه می افتند و برخوردهای آنها با فرانسوی ها و دیالوگ های آنان درباره وضعیت شان در فرانسه و تفاوت های فرهنگی و همین طور وضعیت ایران، فیلم را پیش می برد. اما طولانی و سطحی بودن دیالوگ ها و دوربین نه چندان دقیق و فقدان نگاهی که را بتواند جهان فیلم را به انجامی برساند، پیش از پایان تابستان را به یک فیلم توریستی درباره ایرانیان برای فرنگی ها بدل می کند.

اما آخرین فیلم سینماگران ایرانی در جشنواره وین در نقطه مقابل فیلم های قبلی، هیچ ارتباطی با وضعیت اجتماعی- سیاسی ایران ندارد: "۲۴ فریم" آخرین ساخته عباس کیارستمی که اولین بار در جشنواره کن امسال نمایش داده شد؛ فیلمی انتزاعی در بیست و چهار قسمت که در آن هر تصویر جان می گیرد و ویدئو- آرت هایی را شکل می دهد که در بهترین حالت می توانند در بیست و چهار اتاق یک موزه بزرگ نمایش داده شوند.

رسول اف

در حالی که محمد رسول اف در ایران اجازه خروج از کشور را ندارد و به گفته تهیه کننده آخرین فیلمش، کاوه فرنام، در حال بازجویی پس دادن است، آخرین ساخته اش "لرد"، در جشنواره وین مورد استقبال قرار گرفت، اما جای جلسه پرسش و پاسخ مرسوم با کارگردان در این جشنواره خالی بود

دنیای جذاب وودی آلن

تازه ترین فیلم وودی آلن به نام "واندر ویل"(چرخ فلک)، که بی سر و صدا ساخته شد ه و چند روز پیش به عنوان اختتامیه جشنواره نیویورک نمایش داده شد، در جشنواره وین هم نمایش داشت و با استقبال روبرو شد؛ یک فیلم دیدنی دیگر با بازی طراز اول کیت وینسلت که می تواند نام او را در بین نامزدهای اسکار امسال قرار دهد.

آلن در سال های اخیر گاه کمدی های سرخوشانه ای می سازد و گاه فیلم هایی جدی با مضامینی تلخ. واندر ویل با آن که از لحظه های کمدی و فضای سرخوش غافل نیست، بیشتر اما به فیلم های تراژیک آلن پهلو می زند؛ با قصه ای غریب درباره یک زن میانسال متاهل در دهه پنجاه که عاشق مرد جوانی می شود.

آلن حالا از پس چند دهه فیلمسازی، استاد فضاسازی و شخصیت پردازی است، در نتیجه از همان اولین نماها، این مرکز تفریحی در کانی آیلند، به یکی از شخصیت های مهم داستان بدل می شود و در عین حال دیالوگ های ظریف، بخش های ناگفته و کمتر شناخته شده شخصیت ها را با تماشاگر قسمت می کند و تجربه تئاتری شخصیت اصلی، لایه های مختلفی از جهان نمایش- و سینما- را به فیلم می افزاید با رجوع به اسطوره های کهن و نمایش های تراژیک یونان باستان که حتی در صحنه های پایانی این زن از مرد جوان می خواهد که پایانی به مانند همان نمایش های کهن یونانی را رقم بزند و او را بکشد، اما مرد پایان مدرن تری را ترجیح می دهد: تنها از جهان فیلم خارج می شود و حالا یک زن در تصویر باقی می ماند با یک حس گناه که تا ابد به مانند سیزیف باید با خود حمل کند.

.http://www.bbc.com/persian/arts-41831465
رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست