تماس با سردبیر: gilavaei@gmail.com تماس با نویساد:perslit@gmail.com درباره ما بایگانی پیوندکده   کتابخانه ادبیات بومی هنر داستان شعر
دوستان، یاران و خوانندگان گرامی، خواهشمندیم هنر و ادبیات پرس لیت را به دیگران نیز معرفی کنید سه شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۶ - ۱۶ ژانويه ۲۰۱۸

جشنواره فیلم‌های ایرانی پراگ؛ 'دیپلماسی شکست ناپذیر آقای نادری' و رابطه ایران با آمریکا

محمد عبدی / منتقد سینما

نادری

فیلم داستان واقعی آقای نادری را دنبال می کند؛ مردی که در بحبوحه دعواهای سیاسی فکر آشتی و صلح با آمریکاست و سعی دارد تصویر متقاوتی از ایران را به کاخ سفید ارائه کند: با فرشی که به سفارش او بافته شده و تصاویر روسای جمهور امریکا از ابتدا تا به امروز را در برمی گیرد

سینمای ایران طی سال های اخیر صاحب چندین جشنواره سینمایی مختص فیلم های ایرانی داخل و خارج از کشور شده، اما غالب این جشنواره ها، ساکنان ایرانی آن شهرها را مخاطب خود قرار داده اند، جز یک مورد استثنایی: جشنواره فیلم های ایرانی پراگ که امسال هفتمین دوره اش را برگزار کرد و به طرز غریبی مخاطبان چکی خود را یافته و غالب فیلم های نمایش داده شده با تالاری پر از تماشاگرانی روبرو می شود که غالباً ده درصد آنها هم ایرانی نیستند. برای جشنواره ای در خارج از کشور، این دستاورد کمی نیست، به ویژه که برگزار کنندگان با به راه انداختن بخش مسابقه، آن هم در سه گروه متفاوت و داوران جداگانه- فیلم های بلند، فیلم های کوتاه و فیلم های مستند- جدیت بیشتری به این جشنواره بخشیده اند.

کاوه دانشمند مدیر هنری جشنواره درباره شکل گیری آن می گوید:"من وقتی اینجا شروع کردم به درس خواندن، دیدم جشنواره هایی هست مختص کشورهایی مثل هند و فرانسه، و جای خالی جشنواره ای درباره سینمای ایران خالی است به ویژه که می دیدم از فیلم های ایرانی در جشنواره های خودشان بسیار استقبال می کنند. با یکی از دوستان خوبم که مدیر اجرایی جشنواره هم هست صحبت کردم و کار شروع شد."

جشنواره فیلم های ایرانی پراگ سعی دارد بر سینماگران جوان و فیلم های مستقل متمرکز شود و جدای از این توجه، دعوت از تعداد قابل ملاحظه ای از کارگردانان فیلم کوتاه از داخل ایران، این فرصت را به آنها می دهد تا عکس العمل تماشاگران خارجی را نسبت به فیلم خود محک بزنند.

کوه

فیلم کوه آخرین ساخته امیر نادری به نمایش درآمد؛ یک فیلم شخصی که به نظر می رسد کوشش شخصیت اصلی آن برای کندن یک کوه- که بسیار به درازا می کشد- استعاره ای است از خود امیر نادری و تلاش یک جانبه اش برای حرکت در مسیری خلاف جریان در تمام زندگی اش

فیلم های بلند

در میان فیلم های بخش مسابقه، وارونگی ساخته بهنام بهزادی که اول بار در جشنواره کن نمایش داده شد، سعی دارد تصویری از یک زن در جامعه مردسالار ترسیم کند و اسرافیل ساخته آیدا پناهنده (برنده جایزه تماشاگران در این جشنواره) هم که اولین نمایش جهانی اش را در جشنواره لندن تجربه کرده بود، تصویر نسبتاً مشابهی از وضعیت زنان در یک شهر کوچک در ایران ارائه می کند که به رغم لحظه های دلنشین، شخصیت های زن آن قدرتمند به نظر نمی رسند و به راحتی تن می دهند به جبر شرایط.

رفتن ساخته نوید محمودی که اولین نمایش جهانی اش را در جشنواره بوسان داشت، داستان زوج جوان افغانی را روایت می کند که می خواهند از ایران بگذرند و در جست و جوی زندگی بهتر به اروپا برسند؛ یک فیلم نسبتاً گرم و صمیمی از دو برادر افغان که فیلم پیشین شان، چند متر مکعب عشق هم مورد توجه قرار گرفت.

دوئت ساخته نوید محمودی که جایزه بهترین فیلم اول را در جشنواره تالین نصیب برد، بازسازی است از فیلم کوتاه قبلی با همین عنوان- که در جشنواره کن نمایش داشت- و تلاشی است برای تصویر طبقه متوسط تهران؛ اینجا با داستان دو زوج که گذشته آنها سایه سنگینی بر روابط شان دارد.

کله سرخ ساخته کریم لک زاده، فیلم غریب تجربی است درباره یک مرد که در حال و هوایی شبیه به فیلم های امیر کوستوریتسا خیال را با واقعیت می آمیزد و به رغم اشکالات آن، فیلم دیدنی است که می تواند تماشاگر را به راحتی با خود همراه کند.

تمارض اولین ساخته فیلمساز جوان، عبد آبست، مقهور فرم تکراری اش می شود؛ فرمی که از فیلم داگویل گرته برداری شده و چیز تازه ای به آن اضافه نمی کند. اسم من نرو است ساخته رفیع پیتز هم تلاش نه چندان موفقی است برای ورود به فیلمسازی از نوع هالیوودی، که به نظر می رسد پیتز هم به مانند رامین بحرانی( دو فیلمسازی که هر یک با فیلم های کم خرج و مستقل شان، هر دو به شکلی تحت تاثیر عباس کیارستمی شناخته شده بودند) درگیر تلاش زیادی شده تا راه خودش را در هالیوود باز کند.

تنها فیلمساز بخش مسابقه که به نسل دیگری تعلق دارد، امیر نادری بود؛ با آخرین فیلم اش کوه که جایزه این بخش از جشنواره پراگ را هم از آن خود کرد؛ فیلمی که در ایتالیا ساخته شده و داستان مردی را روایت می کند که یک تنه می خواهد کوهی را از سر راه نور خورشید بردارد و روستایشان را روشن کند، اما داستان یک خطی و بازی های اغراق آمیز، به فیلم لطمه جدی می زند.

بخش مستند

در بخش سینمای مستند جایزه بهترین فیلم به دیپلماسی شکست ناپذیر آقای نادری ساخته بهتاش صناعی ها و مریم مقدم رسید؛ فیلمی که در داخل ایران هم چند جایزه بهترین فیلم مستند سال را در جوایز مختلف از آن خود کرد.

فیلم داستان واقعی آقای نادری را دنبال می کند؛ مردی که در بحبوحه دعواهای سیاسی فکر آشتی و صلح با آمریکاست و سعی دارد تصویر متقاوتی از ایران را به کاخ سفید ارائه کند: با فرشی که به سفارش او بافته شده و تصاویر روسای جمهور امریکا از ابتدا تا به امروز را در برمی گیرد.

هوشمندی سازندگان در فاصله گذاری آنها هویداست؛ این که آنها سعی ندارند قضاوت خود را درباره این شخصیت غریب بر تماشاگر تحمیل کنند و برداشت و نظر خود را به او حقنه کنند، در نتیجه تماشاگر با شخصیتی همراه می شود که در مرز شوخی و جدی می ماند و می تواند ما را در غرابت افکارش غرق کند.

حیوان

بهمن و بهرام ارک با فیلمی به نام حیوان تجربه بصری دیدنی ای را ثبت می کنند که نیازی به دیالوگ ندارد و با تصاویری جذاب، داستان ساده اش را پیش می برد.

فیلم های کوتاه

دعوت از تعداد زیادی کارگردان فیلم های کوتاه و نمایش چهار فیلم کوتاه به عنوان افتتاحیه جشنواره، حکایت از توجه ویژه برگزار کنندگان این جشنواره به فیلم های کوتاه دارد.

فیلم های کوتاه سینمای ایران در سال های اخیر حضور موفقی در جشنواره های جهانی داشته اند و برخی از آنها جوایزی هم نصیب برده اند؛ ویژگی آنها را باید در جسارت شان جست و جو کرد، این که فیلم کوتاه به این فیلمسازان اجازه تجربه های تازه ای را می دهد که در فیلم بلند امکان پذیر نیست.

بهمن و بهرام ارک با فیلمی به نام حیوان تجربه بصری دیدنی ای را ثبت می کنند که نیازی به دیالوگ ندارد و با تصاویری جذاب، داستان ساده اش را پیش می برد.

جای من رو توی اتاق بنداز ساخته امیر توده روستا این جسارت را به سازنده اش می دهد تا مرگ را به هجو بکشد و دختری در میان اتاق، فیلم شبه سوررئال دیگری از کریم لک زاده، سادگی را با جریان سیال ذهن می آمیزد و حاصل دیدنی ای دارد.

مرضیه ساخته درناز حاجی ها، داستان زنی به همین نام را دنبال می کند که رازی ناگفته از گذشته اش رابطه زناشویی او را تحت تاثیر قرار می دهد. این فیلم جایزه اول این بخش را از آن خود کرد.

در بخش های دیگر جشنواره فیلم هایی چون یک اتفاق ساده (سهراب شهید ثالث) و اون شب که بارون اومد(کامران شیردل) نمایش داده شد. قرار بود فیلم لرد ساخته محمدرسول اف هم در بخش تولیدات مشترک با جمهوری چک نمایش داده شود، اما به رغم اعلام قبلی، لرد در این جشنواره نمایش داده نشد.

جشنواره پراگ بلافاصله در شهرهای برنو در جمهوری چک ادامه خواهد یافت و بیستم ژانویه در براتیسلاوا خاتمه خواهد یافت.

.http://www.bbc.com/persian/arts-42704471
رسانه هنروادبیات پرس لیت | Create Your Badge
 

به صفحه خود در فیس بوک پیوند دهید:Share  

بازگشت به صفحه نخست